میم مثل معلم
معلم یک عمر اثر می گذارد او هرگز نمی داند نفوذش کجا متوقف می گردد
 
 
چهارشنبه 5 اردیبهشت 1397 :: نویسنده : محمد فایق مجیدی دهگلان
در همین سالی که گذشت از معلم‌هایم و یک عمر اثر‌گذاری‌شان نوشتم:
1- من معلمی داشتم بسیار سخت‌گیر و اکنون سخت‌کوشی را از او بهره برده‌ام و او پدرم بود
2- من معلمی داشتم بسیار مهربان و مهر و محبت را از او آموختم واین معلم مادرم بود
3- من معلمی داشتم که مرا با کلمه آشنا کرد و با جمله و به واسطه ی آن من امروز هزاران دوست دانا و مهربان دارم و او معلم کلاس اولم بود
4- من معلمی داشتم که به احترام او خطای همه‌ی معلمان کم تجربه‌ام را می‌بخشم و او هم زیست‌شناسی دوران دبیرستانم بود
5- من معلمی داشتم...
کودک، کوچک شده بزرگ‌سال نیست بلکه شخصیتی است منحصر به فرد
محمدفایق مجیدی
کارشناس مسئول آموزش متوسطه دوره اول استان،
مؤلف کتاب به آموزش بد‌بین نیستم
ثانیه ها یک سال دیگر از عمر بی‌ بدیل ما را به غارت بردند. اما ما برای خویش چه سرمایه ای اندوختیم بر‌می‌گردم به گذشته و یادداشت‌های یک سال گذشته را مرور می کنم تا بگویم هر چند ثانیه ها عمر بی‌بدیل ما را به یغما می برند ؛اما نوشتن راهی است ماندگاری اندیشه‌ها- هر چند تا زنده‌ای کسی آن را نخواند-  ومن در این یک سال بسیاری از اندیشه‌هایم را مکتوب کردم و باور های غلط را خط زده‌ام و چه بسیار نکته‌ها که آموختم در همین سال بود که از فقر نوشتم و جوانی برایم پیامک فرستاد که به اندازه 36 سال عمرم از این یادداشت بهره بردم آن‌جا که نوشته بودم: 
- فقر این است که مسئولیت کار‌های خودتان را به عهده نگیرید.
- فقر این است که از سه هزار سال تمدن بهره نگیریم
- فقر این است که گمان کنیم دنیا به ما بدهکار است
- فقر این است که نقش منحصر به فرد خود را در دنیا کشف نکرده باشیم
- فقر این است که زندگی را فدای دیگران کنیم 
- فقر این است که ندانیم هر اتفاقی در زندگی‌مان می‌افتد خودمان خالق آنیم 
- فقر این است که ...
در این یک ساله نکته‌ها آموختم و آموخته‌‌هایم را باز نویسی کردم در یادداشتی نوشتم:
- آموخته‌ام که: آن‌جه را برای خود می‌پسندم برای دیگران نیز بپسندم
-آموخته‌ام که: ژاپنی‌ها برای بچه‌هایشان ماهی قزل‌آلا که نماد سخت کوشی است و بر خلاف جریان آب حرکت می‌کنند
- آموخته‌ام که: ژاپنی‌ها برای فرزندانشان ارث و میراث مادی نمی‌گذارند
- آموخته‌ام که: گاهی در برنامه‌های روزانه و ملاقات‌های مهم بچه‌هایمان را فراموش می‌کنیم
ورق می زنم یادداشت‌های سال گذشته‌ام را و به مرور باور هایم می رسم آن‌جا که بر سر باور‌های ماندلا نوشتم:
- من باور دارم:، که جهان هر کس به اندازه و سمت فکر اوست
- من باور دارم، فکر کردن از سخت ترین کار‌های بشر است
- من باور دارم، که بهترین مردم کسی است که بیشترین نفعش به مردم رسد
- من باور دارم، مهم‌ترین کسی که در مقابلش بایستم خودم هستم
- من باور دارم، مرگ و زندگی یکی هستند چنان که رودخانه و دریا از یک گوهرند
- من باور دارم، ...
سونامی ژاپن هر چند مرگ بار و تلخ بود اما در کلای درس نشستم ده درس ماندگار آموخته‌ام از جمله:
1- درس نظم وقانون
در فیلم‌ها و تصاویری که به دنیا منعکس شد غارت‌گری دیده نشد. زور‌گیری یا از دست دیگران ربودن دیده نشد.
2- درس مهربانی
رستوران ها قیمت‌ها را کاهش دادند یک خود پرداز بدون محافظت دست نخورده ماند بود و مردم به یاری افراد ناتوان می شتاختند
3- درس آموزش
از بچه‌ تا پیر همه به‌طور دقیق می‌دانستند چه کار باید بکنند و با دقت همان کار را می‌کردند
4- ...
در همین سال بود که نوشتم مهم نیست چقدر درس خوانده‌ای همین که این واژه‌ها را درک می‌کنید کافی است زیرا من با خود عهد کرده‌ام ساده بنویسم برای کسانی که فرصت کمی برای مطالعه داشته‌اند و ناب ترین جملات تربیتی را در‌باره کودک از زبان دکتر علی اکبر شعاری نژاد نقل کردم:
1- کودک، کوچک شده بزرگ‌سال نیست بلکه شخصیتی است منحصر به فرد
2- کودک، مالک آینده زمین و آفریننده خود است
3- کودک، عاشق زندگی شاد است
4- کودک، کنجکاو عاشق کشف کردن و دانستن است 
5- کودک، از خطر کردن نمی‌هراسد
6- کودک، خوش‌بین و امیدوار است
7- کودک،...
در همین سالی که گذشت از معلم‌هایم و یک عمر اثر‌گذاری‌شان نوشتم:
1- من معلمی داشتم بسیار سخت‌گیر و اکنون سخت‌کوشی را از او بهره برده‌ام و او پدرم بود
2- من معلمی داشتم بسیار مهربان و مهر و محبت را از او آموختم واین معلم مادرم بود
3- من معلمی داشتم که مرا با کلمه آشنا کرد و با جمله و به واسطه ی آن من امروز هزاران دوست دانا و مهربان دارم و او معلم کلاس اولم بود
4- من معلمی داشتم که به احترام او خطای همه‌ی معلمان کم تجربه‌ام را می‌بخشم و او هم زیست‌شناسی دوران دبیرستانم بود
5- من معلمی داشتم...
و در همین سال بود که من ترا متعلق به خود دانستم وقتی که
- تو به آن‌چه من و دیگری از دست می‌دهیم لبخند نمی زنی
- وقتی که تو سلامتی و آرامش هم‌نوعانت را بهترین ثروت می شماری
- وقتی که وجدانت را در کیف‌های رمز‌دار و در پستو های دست نیافتنی پنهان نمی کنی
- وقتی که مردمان سرزمینت را نردبان ترقی خویش نمی کنی
من ترا متعلق به خود می دانم
هر کجا که باشی
این اندکی از اندیشه‌هایی بود که نگاشتم و آن‌ها را مرور کردم خدای را شاکرم هر چند این اندیشه‌هااند کم‌اند، اما زندانی ذهن من نشده‌اند. به امید روزی که تو هم اندیشه‌هایت را زندانی نکنید و به من و دیگری هدیه دهید. دا
شما در مرور یک سال چه نظری دارید؟ آیا شما یک سال خود را مرور کرده‌اید؟ بهتر نیست هر سالمان را مرور کنیم تا بدانیم چه چیز ی را به جهان هدیه داده ایم؟ به گمانم یک سال دیر است هفته مد




نوع مطلب : یادداشت های سالهای پیش، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ


در این وبلاگ در مورد معلمی ، روش های یاددهی- یادگیری، خلاقیت، امتحانات می نویسم
در این وبلاگ در مورد برنامه تعالی مدیریت مدرسه وجشنواره نوجوان خوارزمی به صورت ویژه می نویسم

مدیر وبلاگ : محمد فایق مجیدی دهگلان
موضوعات
نظرسنجی
آیا از عملکرد سال 96 راضی هستید؟







جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :